Commanditaire vennootschap (CV)

De commanditaire vennootschap (CV) is een bijzondere VOF. In tegenstelling tot de VOF wordt in de CV onderscheid gemaakt tussen beherende vennoten en commanditaire vennoten. De beherende vennoot van de CV is, net als de vennoot van de VOF, persoonlijk en hoofdelijk aansprakelijk voor de vennootschapsschulden.

De commanditaire vennoot (ook wel: 'stille vennoot') is slechts geldschieter van de vennootschap. Zijn aansprakelijkheid houdt op bij het door hem ingebrachte bedrag. De commanditaire vennoot mag zich niet als een beherende vennoot gedragen. Met andere woorden, hij mag geen beheersdaden of beschikkingsdaden verrichten. Doet hij dat wel, dan is hij in dezelfde mate aansprakelijk als de beherend vennoot van de CV. Verder mag ook de eigen naam van de commanditaire vennoot niet in de naam van de CV voorkomen. Als dat wel het geval zou zijn, dan wordt de schijn gewekt dat de commanditaire vennoot een beherend vennoot is, en daarmee ook aansprakelijk. Onder bepaalde omstandigheden kan echter van deze regel worden afgeweken.

Als een financier geen geld wil uitlenen aan de onderneming, maar er wel risicodragend vermogen in wil steken, dan is de CV een uitstekende organisatievorm. De commanditaire vennoot krijgt dan geen rente op zijn inbreng, maar deelt in de winst. Hoe de winst wordt verdeeld, wordt net als andere belangrijke afspraken geregeld in het vennootschapscontract. Een CV kan zowel in een notariële als in een onderhandse akte worden aangegaan.